|
Saepe stilum vertas, iterum quae digna legi sunt, scripturus, neque te, ut miretur turba, labores, contentus paucis lectoribus
Quid est turpius quam senex vivere insipiens
Patriae quis exsul se quoque fugit?
Gaudent esse rogatae
Bene facit, qui ex aliorum erroribus sibi exemplum sumit
Da mihi animas, cetera tolle
Virtus nec eripi nec surripi potest
Ipsa virtus pretium sui
Volentem ducunt, nolentem trahunt
Homo artifex
De iure et hajda
Homo proponit, Deus disponit
Homo asinus
Ille ego qui fuerim, tenerorum lusor amorum, accipe posteritas
Modicae fidei, quare dubitasti?
Homo animal rationale
Divitiae enim apud sapientem virum in servitute sunt, apud stultum in imperio
Morbi non eloquentia, sed remediis curantur
Quid stultius quam incerta pro certis habere, falsa pro veris?
Quod licet Iovi, non licet bovi
|
Menu
Bonum est, quod omnes appetunt
Neque enim ingenium sine disciplina, aut disciplina sine ingenio perfectum artificem potest efficere
Nullum bellum suscipitur a civitate optima, nisi aut pro fide aut pro salute
Tu autem?
Virtus per se ipsa est laudabilis et sine qua nihil laudari potest
Mentem mortalia tangunt
Dies diem docet
Vir sapiens de eadem re idem semper dicere solet
Etiam si Cato dicat
Quod satis est, plus quam sat est
Dominium absolutum
Divina natura dedit agros, ars humana aedificavit urbes
Quod sequitur, fugio; quod fugit, ipse sequor
Divitiae onus bonae mentis
Quid alii faciant, ipsi viderint!
Carum est, quod rarum est
Ut ameris, ama
Ad verbum
Non aqua non igni pluribus locis utimur quam amicitia
Quod erat faciendum
|